در ادامه شما با روشی آشنا خواهید شد که توسط آن یک درایو از سیستم قربانی رو به وسیله نت بایوس Share کنید و اقدام به دستکاری فایلها نمایید .

اول باید IP سیستم مورد نظر رو پیدا کنید ، بعد از منوی Start قسمت Run برید و تایپ کنید CMD. بعد از اینکه وارد CMD شدید این دستور رو بنویسید:

Net use x: IPDriveName$

به جای X میتونید هر حرفی رو بنویسید به غیر از حروفی که اسم درایو های خودتون هست.مثلا اگه درایو G داشته باشید ، از حرف G نمیتونید استفاده کنید. به جای IP هم ای پی مورد نظر رو که می خواهید بهش نفوذ کنید رو بنویسید. به جای DriveName هم اسم درایو رو بنویسید. اگه مثلا میخواهید درایو C رو Share کنید ، حرف c رو بنویسید.یک نمونه از دستور رو ببینید:

Net use x: 80.191.191.39c$

اگه کمی شانس داشته باشید بدون در خواست User Name و Password درایو Share میشه و این پیغام رو مینویسه: The command completed successfully اما اگه از شما در خواست یوزر نیم و پسورد کرد به جای یوزر نیم کلمه Administrator رو وارد کنید که برای ویندوز XP و 2000 تعریف شده است ( البته معمولا تو یه خط یوزر نیم رو میده ).پسورد هم میتونید با یه برنامه مثل بروتوس( Brutus ) پیدا کنید.

اگه شما درایوی رو Share کرده باشید که ویندوز قربانی هم تو همون درایو نصب شده باشه ، می تونید سرور یک تروجان رو تو پوشه Startup تو قسمت Start Menu کپی کنید و منتظر باشد قربانی ریستارت کنه تا فایل سرور اجرا شه و شما به راحتی با تروجان به سیستم وارد بشید.

توجه : این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد .

اگر شما يک نيروی حرفه ای و با تجربه پشتيبانی سيستمها هستيد و يا قصد داريد باشيد حتماً برای انجام بسيار از وظايف به خط فرمان داس در ويندوز مراجعه ميکنيد. احتمال دارد دير يا زود درگير يک سيستم لينوکس بشويد و آن موقع در محيط ترمينال لينوکس ناتوان خواهيد ماند شايد بهتر باشد برای گريز از اين حالت گيجی نگاهی به جدول زير که نمايشگر معادل دستورات متدوال ويندوز در لينوکس است بياندازيد: ...

 

 شركت آينده روشن دارنده مجوز ISP از شرکت مخابرات ایران و شرکت عصر انتقال داده ها، دارنده اولین مجوز PAP از شرکت مخابرات ایران، مشترکا" و در راستای دستیابی به اهداف والای خود در ارتقاء سطح کیفی خدمات ارتباطی و اطلاع رسانی تحولی عظیم را در عرصه اطلاع رسانی و ..

خدمات اینترنتی به کلیه علاقمندان در شهرستان بابل مژده می دهند. برای نخستین بار بهره گیری از تکنولوژی جدید ADSL به منظور برقراری ارتباط پرسرعت با اینترنت در بابل آغاز گردیده است و باتوجه به انجام برنامه ریزی دقیق در این رابطه و همچنین تجربه چندین ساله آينده روشن و عصر انتقال داده ها در زمینه اطلاع رسانی و خدمات مخابراتی پیش بینی می شود سرویس ADSL که هم اکنون در دنیا به یکی از ملزومات خانگی و تجاری افراد مبدل گردیده است در کوتاه ترین زمان ممکن تمام نقاط شهر بابل را نیز پوشش دهد.

ADSL چیست ؟
ADSL یا خط دیجیتالی نامتقارن، به نوعی ارتباط پرسرعت دیتا جهت دسترسی به اینترنت و یا پخش ویدئویی اطلاق می گردد که از طریق خطوط تلفن معمولی انجام می پذیرد. ADSL درواقع یکی از انواع خدمات و محصولات xDSL می باشد که به منظور انتقال پرسرعت دیتا تا Mbps ٢ بر روی سیم تلفن مسی موجود در شبکه تلفنی (PSTN) طراحی گردیده است.

مزایای استفاده از سرویس ADSL
• دسترسی به اینترنت پرسرعت
• اتصال دائم به اینترنت
• استفاده همزمان از اینترنت و تلفن
• حق اشتراک ثابت ماهانه
• نصب سریع و آسان

ADSL شيوه ای نوین برای برقراری ارتباط با اینترنت:
تکنولوژی جدید ADSL (Asymmetric Digital Subscriber Line) با ارتقاء امکانات خطوط تلفن آنالوگ، انتقال پرسرعت داده ها را همزمان با انتقال صوت امکان پذیر نموده است. در روش ADSL (خط دیجیتالی نامتقارن مشترک) برخلاف روش Dialup موجود، سیگنالهای دیجیتالی به صوتی تبدیل نمی شوند و کانال انتقال Data از Voice کاملا" مجزا می باشد. بنابراین کاربر بدون نیاز به خط تلفن جدید حین ارتباط با اینترنت قادر به برقراری مکالمات تلفنی نیز خواهد بود.

ارتباطی پرسرعت با اینترنت
روشADSL آينده روشن، ارتباط با اینترنت را با سرعتی تا ٣٠ برابر روشهای Dialup برای کاربران امکان پذیر نموده است که البته میزان سرعت به نسبت تعداد کاربران محلی online از ٦٤Kb/s تا Mb/s ١ متغیر می باشد. سرویس ADSL باتوجه به سرعت بالای ارتباط (در مقایسه با سرویس های Dialup) و هزینه مناسب (در مقایسه با سرویس های پهن باند موجود) راه کاری ایده آل برای کاربران خانگی پرمصرف و کاربران تجاری (دارای شبکه داخلی) می باشد.

اتصال دائمی به شبکه اینترنت
در روش ارتباطی ADSL کامپیوتر یا کل شبکه داخلی شما در اتصال دائم با شبکه جهانی اینترنت می باشد. بدون انجام شماره گیری، بدون شنیدن بوق اشغالی و بدون اتلاف وقت جهت برقراری ارتباط، فقط با روشن کردن کامپیوتر به دنیای اینترنت قدم بگذارید. با بهره گیری از سرویس ADSL در عصر پرسرعت تبادل اطلاعات وقت و هزینه های خود را بیهوده هدر نمی دهید.

بدون هزینه های تلفن و هزینه های پنهان
باتوجه به تقسیم خط تلفن به دو بخش انتقال Voice و Data توسط تکنولوژی ADSL ، برقراری ارتباط با شبکه اینترنت بدون پرداخت هزینه تلفن میسر گردیده است. با سرویس ADSL بدون هیچ نگرانی از پرداخت هزینه های سنگین تلفنی و تنها با پرداخت حق اشتراک ثابت ماهانه، صرفنظر از میزان استفاده، از اتصالی مطمئن به اینترنت لذت ببرید.

راه اندازی سریع و آسان
راه اندازی سرویس ADSL در مقایسه با ارتباط بی سیم نقطه به نقطه، P2P و Leased Line بسیار سریعتر و ساده تر بوده و ظرف مدت کوتاهی توسط شركت آينده روشن انجام می گیرد. با تکنولوژی ADSL کامپیوتر شما در اندک زمانی به عضوی از شبکه اینترنت مبدل می نماید.

 اصطلاح فضاي رايانه‌اي (Cyberspace) براي اولين‌بار در سال 1982 در يك داستان علمي - تخيلي به‌كار برده شد. ما در گفتارمان از فضاي رايانه‌‌اي، به‌عنوان يك مكان فيزيكي ياد مي‌كنيم اما در واقع اين‌طور نيست. فضاي رايانه‌اي اگرچه اصطلاحي نسبتا جديد است اما مفهوم آن جديد نيست و پيدايش اين مفهوم، همزمان با اختراع تلفن توسط الكساندر گراهام‌بل در سال 1876 بوده است.

شركت بل تعداد زيادي پسر نوجوان را كه قبلا در اداره تلگراف به‌‌عنوان تلگراف‌رسان كار مي‌كردند، براي متصل كردن تماس‌هاي تلفني و ارائه اطلاعات به مشتركان سرويس تلفن استخدام كرد. اما همان‌طور كه بروس استرلينگ (Bruce Sterling) در كتاب خود با نام «مقابله با هكره» (The Hacker Crackdown) اشاره كرده است، اين شركت به ...

زودي با مشكلاتي از سوي كاركنان جوان خود مواجه شد.اين بچه‌‌ها با مشتريان، بي‌ادبانه و با گستاخي برخورد مي‌كردند، سر به سر آنها مي‌گذاشتند و معمولا آنها را مسخره مي‌كردند.بدتر از همه آن كه از حقه‌هايي هوشمندانه در صفحه سوئيچ‌هاي اتصال‌ استفاده مي‌كردند و به اين وسيله تماس‌ها را قطع مي‌كردند و كارهايي از اين قبيل انجام مي‌دادند. توانايي، مهارت فني و ناشناس بودن اين پسران در انجام اين شيطنت‌ها، مجموعه عواملي را تشكيل مي‌داد كه باعث بروز مزاحمت‌ها و مشكلات مي‌شد. شرکت بل در نهايت با استخدام خانم‌های جوان و محترم خود را از شر اين بچه‌ها خلاص کرد.همانند فضاي رايانه‌اي كه سابقه آن از آنچه اكثر مردم مي‌پندارند بسيار بيشتر است، ايده اينترنت نيز كه بسياري از ما تنها طي چند سال اخير با آن آشنا شده‌ايم، بسيار قديمي است. ايده اينترنت در اوايل دهه 1960 و در زماني شكل گرفت كه تشكيلات نظامي ايالات متحده و شركت راند (RAND Corporation) تصميم گرفتند از رايانه‌ها براي حصول اطمينان از امكان برقراري ارتباطات پيوسته در صورت تهاجم هسته‌اي استفاده كنند.سيستمي كه تنها داراي يك رايانه مركزي باشد در مقابل صدمات وارده بسيار آسيب‌پذير خواهد بود. آنچه ما امروزه از آن با عنوان «اينترنت» ياد مي‌كنيم، سيستمي از رايانه‌هاي مرتبط باهم است به نحوي كه اين رايانه‌ها از تعداد بسيار زيادي خط تلفن براي برقراري ارتباط با يكديگر استفاده مي‌كنند و به اين ترتيب اطمينان حاصل مي‌شود كه در صورت عدم توانايي يك مسير براي ارسال اطلاعات، مسير ديگري قابل دسترسي خواهد بود.آنها رايانه‌ها را به صورت شبكه‌اي به هم متصل كردند و اين كار باعث شد كه انجام محاسبات و اجراي برنامه‌ها با سرعت بسيار بيشتري انجام شود زيرا اپراتورهاي رايانه‌ها مجبور نبودند كه اطلاعات را به صورت نوارهاي مغناطيسي يا كارت‌هاي پانچ ارسال كنند. به جاي ارسال اطلاعات به اين شكل، امكان ارسال اطلاعات به صورت الكترونيكي از طريق سيم‌هاي تلفن در يك لحظه به وجود آمد.اين پيش‌نمونه اينترنت در سال 1969 با عنوان آرپانت (شبكه آژانس پروژه‌هاي تحقيقاتي پيشرفته) ايجاد شد و به وسيله وزارت دفاع به اجرا درآمد. براي اهداف دفاعي به‌جاي تنها يك مسير، مسيرهاي زيادي وجود داشت كه اطلاعات از طريق آنها در شبكه جابه‌جا مي‌شد. آرپانت در اصل به وزارت دفاع و چندين دانشگاه (دانشگاه كاليفرنيا در لس‌آنجلس، موسسه تحقيقاتي استنفورد، دانشگاه كاليفرنيا در سانتا باربارا و دانشگاه يوتا) متصل شده بود. اما در سال 1971، آرپانت گسترش يافت و دانشگاه‌ها و آژانس‌هاي دولتي بيشتري را در برگرفت كه دانشگاه‌ هاروارد، موسسه صنعتي ماساچست (MIT) و سازمان ملي هوانوردي و فضايي (NASA) را شامل مي‌شد.پس از آن، موضوع جالب توجهي رخ داد. به جاي مبادله خدمات محاسباتي، كاربران شبكه شروع به رد و بدل كردن يادداشت‌ها و نامه‌هاي الكترونيك و «صحبت كردن» با يكديگر در قالب گروه‌هاي خبري و مباحثه‌اي كردند. از سال 1973، كشورهاي ديگر و به تبع آن تمام شبكه‌هاي ديگر به آرپانت متصل شدند.اين شبكه‌هاي رايانه‌اي با آرپانت سازگار بودند زيرا از يك زبان ارتباطي جهان استفاده مي‌كردند كه به آن پروتكل كنترل شبكه (NCP) گفته مي‌شد (امروزه اين زبان را معمولا با عنوان پروتكل كنترل ارسال، كنترل اينترنت (TCP/IP) مي‌شناسند. ممكن است متوجه شده باشيد كه گاهي هنگام جست‌وجو در اينترنت، رايانه شما خواستار يك آدرس «IP» مي‌باشد). همزمان با توسعه پروتكل‌هاي شبكه، استفاده از اسامي حوزه‌ها (Domains) نيز آغاز شد. براي مثال، به جاي تلاش براي يافتن شماره سرور34 .77.50.204 شما مي‌توانيد با آدرس« explora.com »جست‌وجو كنيد و اين عبارت شما را به همان آدرس عددي می‌رساند. تا قبل از سال 1986، تنها كساني كه به نوعي با شركت‌هاي بزرگ رايانه‌اي مانند IBM يا ديجيتال الكترونيكس در ارتباط بودند‌، امكان دسترسي به اينترنت داشتند اما پس از اين سال با كاهش قيمت رايانه‌هاي شخصي و افزايش سرعت آنها، امكان دسترسي به اينترنت براي افراد معمولي نيز فراهم شد. حال اين سوال پيش مي‌آيد كه در سال 1986 چه اتفاقي افتاد؟ در آن سال، شبكه ملي زيربناي علمي (NSFNET)تبديل به «ستون فقرات» اينترنت شد. سرعت فزاينده اينترنت در ارسال داده‌ها به معني آن بود كه اينترنت مي‌‌تواند داده‌هاي بيشتري را جابه‌جا كند. مطابق با صفحات وب چند رسانه‌‌اي اكسپلورا (EXPLORA)در سال 1989، آرپا، مديريت آرپانت را متوقف كرد زيرا آرپانت براثر مجتمع شدن با شبكه‌هاي ديگر، تبديل به اينترنت شده بود. شبكه جهان گستر (World Wide Web) كه همه ما هر روز مطالبي درباره آن مي‌شنويم، از سوئد نشات گرفت.

سرويس اخبار خارجي ايتنا - بالاخره منبع موثقي چون PC World هم، آزمايش‌هاي مربوط به پردازنده‌هاي دو-هسته‌اي اينتل و AMD را به پايان رساند: طرفداران AMD از اين پس مي‌توانند با اطمينان به برتري سيستم خود نسبت به پنتيوم EE 840، از پردازنده‌هاي دو-هسته‌اي AMD استفاده كنند.با قرار گرفتن دو CPU بر روي يك ويفر سيليكون، دو بخش پردازش مجزا به همراه دو حافظه L2 به دست مي‌آيد. براي مثال پردازنده‌هاي 4/2 گيگاهرتزي Athlon 64 X2 4800+ -از ماه ژوئن به خانواده AMD مي‌پيوندند- داراي 1 مگابايت حافظه L2 در هر هسته مي‌باشند. به علاوه مي‌توان تنها با تغيير BIOS، پردازنده‌هاي جديد را بدون تعويض مادربورد، جايگزين ...

 پردازنده‌هاي Athlon 64 قديمي‌تر نمود.

نمونه سيستم تحت آزمايش داراي 1 گيگابايت حافظه DDR2،‌ هارد ديسكي به ظرفيت 74 گيگابايت و كارت گرافيك 256 مگابايتي GeForce 6800 بوده است:
عليرغم اينكه سيستم مذكور در نوع خود سريع‌ترين محسوب نمي‌شود، اما با كسب 116 امتياز از معيار WorldBench 5، پنتيوم دو-هسته‌ايِ EE 840 را پشت سر گذاشت و به مقام دوم سريع‌ترين‌ها دست يافت. سيستم‌هاي تك-هسته‌اي Athlon 64 FX و Intel 64 EE نيز در اين آزمايش عقب ماندند.

اما اوج هنرنمايي AMD زماني مشخص شد كه اين پردازنده با ركورد 6 دقيقه و 44 ثانيه در بخش multitasking اين معيار،‌ Athlon 64 FX را با اختلاف 3 دقيقه و 42 ثانيه و پنتيوم دو-هسته‌اي EE را با اختلاف 3 دقيقه مات كرد.
در بخش نرم‌افزار‌هاي Windows Media Encoder و Roxio VideoWave (يعني مرحله multithreading) نيز به ترتيب حدود 90 ثانيه و 30 ثانيه از زمان‌هاي 6 و 5/4 دقيقه‌اي پردازنده‌هاي ديگر كاسته شد.

هر چند كه بازي‌هاي كامپيوتريِ بهينه شده براي پردازش دو-هسته‌اي تا پايان سال جاري عرضه نخواهند شد، ولي در حال حاضر هم افت سرعت در اجرا توسط اين پردازنده ديده نمي‌شود. به طور كلي پردازنده‌هاي دو-هسته‌اي براي اجراي موفق و هم‌زمان چندين برنامه طراحي شده‌اند و با اسكن يك ضد‌ويروس، دانلود از اينترنت و يا ضبط برنامه‌هاي تلويزيوني به هنگام بازي و كار‌هاي مشابه ديگر، دچار مشكل نخواهند شد.
ارزش بالاترين پردازنده دو-هسته‌اي AMD يعني X2 4800+، 1000 دلار مي‌باشد. البته مي‌توان با نصف اين قيمت و خريد ضعيف‌ترين پردازنده اين سري، علاوه بر امكانات 64 بيتي از پردازش دو-هسته‌اي در سرعتي پايين‌تر نيز سود برد.

AMD معتقد است كه ساخت اين پردازنده‌ها را از پايين‌ترين مرحله ممكن آغاز كرده است، در حالي كه محصولات اينتل براي هجوم به بازار از ساختار و طراحي جديدي برخوردار نمي‌باشند.
اينتل با انديشه به افزايش سرعت پردازنده‌هاي تك-هسته‌اي در حال سقوط بود اما با تشخيص به موقع اين موضوع، تغيير مسير داد.

AMD مزيت ديگري هم بر اينتل دارد؛ توان مصرفي و به تبع آن حرارت: مصرف Athlon X2 حدود 100 وات بوده و مصرف اينتل 145 وات.

 منبع : ماهنامه كامپيوتر جوان

آيا در ليست دوستم هستم؟
وقتي با يك نفر Chat مي كنيد از كجا مي فهميد طرف مقابل شما را در ليست خود Add كرده است يانه! كافي است به طرف مقابل يك PM بدهيم و هنگامي كه جواب طرف مقابل رسيد به بالاي پنجره ي مخصوص PM نگاه كنيد. دو حالت ممكن است رخ دهد: ...

1.اگر طرف مقابل شما را در ليستش نداشته باشد، در بالاي صفحه به صورت زير اسم ها را مشاهده خواهيم كرد:
Yahoo Send ID Instant Messenger در اين صورت مي بينيد كه بين ID دوست شما و Instant Messenger فقط يك خط وجود دارد كه اين نشان مي دهد كه طرف مقابل شما را Add نكرده است.
2.اگر بين ID دوست شما و Instant Messenger دو خط ديده شود مانند:
Yahoo Send ID…Instant Messenger در اين صورت ID شما در ليست دوستان تان وجود دارد.


دوستم در كدام Room مشغول Chat كردن است؟
براي اين كار به راحتي بر روي اسم او در ليست خودتان كليك راست كرده و گزينه ي Join User in chat را انتخاب كنيد، سپس شما به راحتي به آن اتاق منتقل مي شويد.


چگونه بفهميم كدام يك از دوستانمان به صورت Invisible وارد Yahoo Messenger شده است؟
براي اين كار بر روي نام فردي كه مي خواهيد بفهميد Invisible آمده يا نه، كليك راست كنيد و از سندي كه ظاهر شده گزينه ي Invite Conference را انتخاب كنيد. سپس منتظر بمانيد، در اين صورت چهار حالت ممكن است رخ دهد:

1. كاربر مورد نظر حضور ندارد، پس پيغامي به صورت زير ظاهر مي شود:
None if the Users in the invite list are available t.join the conference.Please try at a later time
2.كاربر در اينترنت حضور دارد ولي دعوت شما را رد مي كند سپس در كادر پنجره ي كنفرانسش پيغامي مبني بر اينكه من دعوت شما را رد مي كنم ظاهر مي شود! خوب پس كاربر حضور داشته كه توانسته دعوت شما را رد كند.
3.كاربر به دعوتي كه شما براي كنفرانس براي او فرستاده ايد پاسخ مثبت مي دهد، پر واضح است كه او حضور دارد و شما مي توانيد نام او را در پنجره كنفرانس ببينيد.
4.هيچ پيغامي وارد نمي شود! اين كاربر دست شما را خوانده و به پيغامي كه حاوي پرسش مبني بر دعوت شما به كنفرانس است پاسخ نمي دهد تا لو نرود. پس نتيجه مي گيريم كه كاربر حضور دارد. در نتيجه فقط هنگامي كه واقعا كاربر حضور ندارد حالت اول رخ مي دهد، در بقيه حالات حتما كاربر حضور دارد شك نكنيد

هنگام خريد سرويس هاي اينترنت ،مديران شبكه با انبوهي از معيارهايي كه فراهم كنندگان سرويس ازآنها براي نمايش اندازه كارآيي شبكه هاي IP خود استفاده مي كنند .
تعداد نقاط حضور ، تعداد كشور هاي پشتيباني شده ميزان بسته هاي (Packet) قابل حمل ، تعداد دامين هاي متصل . فراهم كنندگان سرويس با بيان اين معيارها ادعا مي كنند كه ...

داراي بزرگترين يا گسترده ترين يا منسجم ترين backbone ها ي IP هستند .
اما آيا اين موارد واقعا ادعا هاي مطرح شده را براي مشتريان عملي مي سازند؟ تحليلگران صنعتي مي گويند ، بله و خير . طبق گفته متخصصان ، خريداران بايستي كميت ها يي كه شركت هاي فراهم كننده سرويس از آنها براي پيگيري شبكه هاي IP خود استفاده مي كنند را مد نظر قرار دهند ، اما آنها بايد در هنگام گزينش يك فراهم كننده سرويس ، نيازهاي خود را در نظر داشته باشند .
Browenlee Thomas ، يك تحليلگر ارشد در شركت Forrestor Resear ، پيشنهاد مي كند كه خريداران فراتر از پهناي باند و معيارهاي ترافيك را بنگرند تا در يابند كه فراهم كنندگان سرويس ، نيازها ي خود را چگونه طراحي و پيكر بندي نمو ده اند .

Thomas مي گويد : " براي من مهم نيست كه شما بيشترين POP را داريد ، بلكه قرار داشتن POPها در جايي كه به آنها نياز دارم برايم اهميت دارد ، به همين شكل مهم نيست كه شما گستر ده ترين مجراي ارتباطي را داريد ، بلكه حاضر بودن اين ماجرا هاي گسترده در جايي كه به آنها نياز دارم اهميت دارد . بين داشتن بزرگترين شبكه و داشتن بزرگترين شبكه براي پاسخگويي به نياز هاي من تفا وت وجود دارد " .
خريداران همچنين با يستي خبر داشته باشند كه هيچ متدولوژي استا نداردي براي شبكه هاي IP وجود ندارد . هيچ آژانس دولتي يا گروه صنعتي آماري در مورد اندازه و كارايي شبكه ، IP منتشر نساخته است . در عوض ، هر فراهم كننده سرويس ، كا ر آيي خود را در مقابل معيا رهاي دلخواه خود سنجيده و منتشر نمو ده است . از اين رو خريداران بايد دقت نمايند كه سيب را با پرتقال مقايسه نكنند .
Fred Briggs ، مدير عملياتي وتكنولوژي شركت MIC ، مي گويد : " هيچ انجمني وجود ندارد كه شركت هاي فراهم كننده سرويس در آن عضويت داشته باشند و تمام داده هاي خود را با يك متد ولوژي سازگار به اشتراك بگذارند " .
اغلب فراهم كنندگان سرويس بر روي دو نوع معيار تمركز مي كنند : آنهايي كه كارآيي شبكه را جستجو مي كنند . در موردنوع دوم نيز نگاهي خواهيم داشت به نحوه سنجش كار آيي شبكه از سوي شركت ها ي فراهم كننده سرويس .
اغلب شركت هاي فراهم كننده سرويس بزرگ ، داراي backbone مشابه (از لحاظ اندازه ) هستند ( لوله هاي OC-192 كه با سرعت 10 گيگا بيت در ثانيه مي كنند معمول هستند ) و آنها رو تر هاي top-of –the –line خود را از فروشندگاني همچون ، ركت Cisco Sys tem و شركت Juniper Networks تهيه مي كنند ، از اين رو پهناي باند يا اندازه روتر تمايز چنداني ايجاد نمي كنند . جايي كه خريداران با تمايز ايجاد مي شوند، دسترسي جغرافيايي شبكه هاي IP گونا گون است .
يك معيار كليدي كشور هايي است كه يك فراهم كننده سرويس مالك ، يا كنترل كننده پيگردي شبكه در آنهاست . فراهم كننده سرويس كه معمو لا در اين مورد برنده است Equant NV مي باشد ، كه سرويس هاي IP را در 145 كشور در دست دارد .
در اوايل ماه جاري Equant ، بدليل دسترسي عمومي به شبكه IP خصوصي Equant ، موفق به امضاي يك قرارداد عمده با فراهم كننده سرويس تلفن ماهوارهاي Globalstar Telecommunications گرديد .Globalstar از سرويس هاي IP VPN متعلق به شركت Equant در 15كشور واقع در آمريكاي شمالي ، آمريكا ي لاتين ،‌ اروپا ،آسيا ، خاور ميانه استفاده مي كند .
Macjeffery، مديرارشد بازاريابي در Globalstar كه عمليات هاي ارتش ايالات متحده در افغانستان و عراق را نيز بر عهده دارد ، مي گويد " توانايي Equant ناشي از دسترسي جهاني و قيمت هاي مناسب آن است . بزرگترين بزرگترين تجارت ما در دو نطقه افغانستان وعراق است ".

Jeffery مي گويد :Globalstar قصد دارد در طي سا ل آينده مناطق IP VPN را در پرتريكو ، آلاسكا و هند بيافزايد . او مي گويد :" ما مطمئنيم كه هر زمان قصد گسترش شبكه خود را داشته باشيم ،Equant مارا ياري خواهد داد ".
معيار ديگري كه شركت هاي فراهم كننده سرويس ادعا ي آن را دارند، تعداد POP ها ي IP در شبكه هاشان است . MCL همه جا فرياد مي زند كه شبكه IP عمومي آن POP 4500 را در شش قاره جهان تحت پوشش دارد . اين تصويري است كه MCL از آن براي تبليغ خود به عنوان بزرگترين IP backbone در دنيا استفاده مي كند .
Briggs مي گويد : " چيزي كه از ديدگاه يك مشتري اهميت دارد ،تعداد POP است كه شما در جهان داريد . اين معيار نشان دهنده تعداد مكان هايي است كه من مي توانم بر روي شبكه شما در يافت كنم و شما مي توانيد قابليت هايي را براي من فراهم آوريد " .
دسترسي به يك شبكه فراهم آورنده سرويس ، ( جه به عنوان POP وچه به عنوان تعداد شهر هاي پشتي باني شده در نظر گرفته شود )داراي اهميت است ، چرا كه اغلب توافق هاي سطح سرويس (SAL ) با مشتري بر روي شبكه حامل وجود دارد ، نه در يك شبكه داراي دسترسي محلي .
Briggs مي گويد :" هنگامي كه آنه به شبكه ما دسترسي پيدا كردند ، به توافق هاي SAL كه ما ارائه مي دهيم ، مناسب و مرتبط مي شوند ، شركت هايي كه كار توليد يا اعمال سرويس مشتري در سرتاسر دنيارا انجام مي دهند مي توانند يك كيفيت سازگار از سرويس را دريافت كنند " .
براي خريداران شركتي ، دارا بودن امكان دسترسي اينترنتي از يك كشور مخصوص بيش از هر چيز ديگري اهميت دارد . اخيرا شركت هاي فراهم كننده سرويس بزرگ ، در حال رقابت با يكديگرهستند تا بدانند با چه كساني توانايي عرضه سرويس Multi-protocol Label Switching (MPLS) در اكثر كشورها را دارند .
Christine Sorenson ، يك مشاور تكنو لوژي در شركت AT&T ، مي گويد :"اين ها تنها POP ها نيستند كه اهميت دارند ، چيزي كه مهم است جايي است كه شما مي توانيد سرويس مورد نياز خود را دريافت نماييد . شما نيازمند آن هستيد كه در مورد تعداد POP قابل استفاده با يك MPLS VPN پرسو جو نماييد " .
معيار ديگري كه شركت ها ي فراهم كننده سرويس ار آن براي توصيف اندازه شبكه هاي IP استفاده مي كنند ، ميزان ترافيك بسته قابل حمل است .
به عنوان مثال شركت AT&T اظهار مي دارد كه IP backbone آن در آمريكا ي شمالي بر يك پايه ماهانه بيشترين ترافيك را حمل مي نمايد. سال گذشته ، AT&T در كسب بالاترين جايگاه در يك راي گيري ترافيك اينترنت كه توسط نمايشگاه تحقيقات ارتباطات RHK برگزار گرديد ، از MCI پيشي گرفت .
Craig Uthi، رئيس مديريت محصول شبكه IP در AT&T ، مي گويد :" دليل اينكه ما به ميزان حمل ترافيك توسط خود مي باليم آن است كه اين امر يكي از شاخص هاي اقتصادي است . حدود 3/1 پتا بايت داده در هر روز از شبكه ما عبور مي كند ".

AT&T مي گويد: كميت هاي مربوط به ترافيك مهم هستند، چرا كه اين كميت ها نشاندهنده ميزان استفاده گسترده از شبكه IP شركت AT&T است .
Sorenson مي گويد : " اين موضوع بر مي گرددبه قانون Metcalfe، كه بيان مي كند ارزش يك شبكه با تعداد گره ها (node) افزايش مي يابد ، اگر بر روي يك شبكه ترافيك بيشتري وجود داشته باشد ، افراد بيشتري سعي دارند به يك ديگر دسترسي داشته باشند ، بر روي آن شبكه حضور خواهند داشت ، و ترافيك در آنجا بيشتر خواهد شد ".
در اين اثنا ، MCI از معيار ديگري براي جلب مشتري استفاده مي نمايد ( تعداد اتصالات شبكه سيستم مستقلي كه دارد ) تا ارزش شبكه IP backbone خود را نشان دهد . MCI براساس اين معيار مقام نخست را نظر TeleGeography Research كسب نمود، مي گويد : اين آمار بيانگر ميزان اتصال يك شبكه IP به ساير قسمت هاي اينترنت است .
Briggs مي گويد :" ما از گذشته به اغلب دامين هامتصل بوده ايم ". او مي افزايد اين معيار مهمي است ، چرا كه نشانگر اتصال MCI با اغلب فراهم كننده سرويس دنيا است .
Brayn Van Dussen ، مدير استراتژي ارتباطات در Yankee Group ، مي گويد : نحوه اتصال يك شبكه IP backbone مهم است ، زيرا اين امر بر سرعت ارتباطات ميان شركت هاي فراهم كننده سرويس تا ثير مي گذارد .
Van Dussen مي گويد :" اگر من يك خريدار شركتي بودم ، از فراهمكنندگان سرويس مي پرسيدم كه چه تعداد مسير را منتشرمي كنند ، و از آنها مي خواستم كه شما ره هاي سيستم مستقل سيستم مستقل خود را به من نشلن دهند. سپس من تعداد زيادي تست Ping انجام مي دادم تا متوجه شوم كه چه تعداد hop در ارتباطات من درون اينتر نت انجام مي شود ".
با اينكه سرويس دهندگان بزرگ اينتر نت ، ميزان زيادي وقت و انرژي خود را صرف بحث در مورد اينكه شبكه آنها بر طبق معيارهاي خاصي بزرگترين است مي كنند ، اما خريداران شركتي ، معمولا كار آيي شبكه را بيشترازاندازه مد نظر قرار مي دهند .
Briggs مي گويد :" زمان انتظار ، قابليت دسترسي و از بين رفتن بسته ها : اين هاچيزي است كه مشتري مي ببيند و آن را مي سنجد ".نگاه دقيق تر به اين سه موضوع كليدي براي كار آيي شبكه IP و نيز چند مورد جديد كه در هنگام خريد سرويس هاي نو ظهور همچون VoIPمفيد واقع مي شوند ، اهميت خاصي دارند .